TAJEMNICZE POCHODZENIE PSA. SYSTEMATYKA

Pies fascynuje człowieka od dawna. Sławiono tradycyjne przymioty tego
zwierzęcia: wierność, inteligencję i wspaniale rozwinięte zmysły, pozwala-
jące człowiekowi na wykorzystanie go do różnych celów. Wydawać by się
mogło, że człowiek wie już o swoim przyjacielu wszystko, jednak tak nie
jest. Wiele podstawowych zagadnień wciąż czeka na rozwiązanie, a odpo-
wiedzi na niektóre pytania dotyczące psa pozostaną zapewne na zawsze
w sferze domysłów i hipotez. Ciągle jeszcze dyskutowana jest jego genea-
logia oraz mechanizmy i historia jego domestyfikacji, czyli udomowienia. Ist-
nieje na ten temat wiele teorii i domniemań.
Mówiąc potocznie "pies" mamy zwykle na myśli nie rodzaj, a gatunek:
pies domowy - Canis familiaris, (przy czym bardziej trafne byłoby tłumaczenie
dosłowne: pies rodzinny, bo związany jest on z ludzką rodziną, a nie jej locum).
Gatunek Canis familiaris należy do rodzaju Canis - pies,
podrodziny Caninae - psowate sensu stricto,
rodziny Canidae - psowate,
podrzędu Arctoidea,
rzędu Carnivora - drapieżne (mięsożerne),
podgromady Placentalia (Eutheria) - łożyskowce,
gromady Mammalia - ssaki.
Około 66 mln lat pne powstają Miacoidea - nadrzewne, stopochodne, niskonożne i długoogonowe
drapieżniki z wyróżnialnymi łamaczami. Z nich tworzą się Arctoidea, z których około 44 mln lat
p.n.e. wyodrębniają się pierwsze psowate - Canidae. Najstarsze Arctoidea były podobne do dzi-
siejszych łasicowatych (Mustellidae), które wyodrębniły się od głównego konaru Arctoidea na
początku oligocenu. Psowate - Canidae odeszły od głównego konaru Arctoidea nieco wcześ-
niej, niż łasice, jako drapieżniki naziemne, doganiające zdobycz, a więc coraz bardziej dłu-
gonogie, półstopochodne, z tępymi, niewysuwalnymi pazurami.