Pierwsze szczątki psa (Canis) pochodzą już z dolnego pliocenu, czyli 12 mln. lat p.n.e,
ale pierwsze szczątki wilcze (Canis lupus) znaleziono dopiero w pokładach późno-
plejstoceńskich z okresu czwartego zlodowacenia, a więc około 20 tys. lat p.n.e.
(najstarszy Canis familiaris liczy przeszło 10 tys. lat p.n.e.). Tak więc, o ile rodzaj
Canis można uważać za stary, o tyle wilk jest gatunkiem stosunkowo młodym.
Obecnie rodzina psowatych jest relatywnie liczna: w ośmiu podrodzinach sku-
pionych jest 15 rodzajów i 40 gatunków. W obrębie Carnivora ustępuje jedynie
łaszowatym (obejmującym 36 rodzajów z 75 gatunkami) i łasicowatym (25
z 70), a wyprzedza kotowate (6/37), szopowate (8/19) oraz niedźwiedziowate
(5/8). W najbardziej "szczątkowym" stanie co do liczby rodzajów i gatunków
pozostały hienowate - 3 rodzaje, 4 gatunki: hiena pręgowana, hiena brunat-
na, hiena cętkowana i protel. Cała rodzina psowatych (Canidae) występuje
na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Trzon rodziny stanowi
podrodzina Caninae z następującymi rodzajami:1. Canis - wilk, szakale, kojot, pies domowy,
2. Alopex - piesiec,
3. Vulpes - lisy,
4. Fennecus - fenek,
5. Nyctereutes - jenot,
6. Urocyon - lis wirginijski,
7. Dusicyon - kilka gatunków południowo-amerykańskich, podobnych
do szakali, w tym wytępiony duży wilk falklandzki,
8. Chrysocyon - południowoamerykański, długonogi wilk grzywiasty,
9. Cerdocyon - majkong, ekologiczny odpowiednik lisa w Ameryce Płd.
